Botenbouw en reparatie

Kano's en kajaks zijn van polyethyleen (spottend Tupperware genoemd) of van polyester gemaakt. Een enkeling bouwt zelf zijn boot van hout of bouwt zijn kajak op een soortgelijke manier als de Eskimo's dat deden: een houten frame met een soort tentdoek als "huid".

Sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw worden de meeste kajaks en kano's van polyester gemaakt. Sinds die tijd is het voor een kanobouwer makkelijker om uniforme kano's met allerlei gewenste vormen te maken dan voor die tijd, toen bijna uitsluitend met hout werd gewerkt. Vanaf eind vorige eeuw wordt steeds meer Polyethyleen (PE) toegepast.

Polyethyleen wordt veelal gebruikt bij boten die tegen een stootje moeten kunnen zoals wildwaterkajaks, canadezen, boten van verhuurbedrijven en tegenwoordig ook steeds vaker zeekajaks. Het materiaal vergt amper onderhoud en is enigszins flexibel, waardoor het heel goed tegen een stootje kan. Het materiaal is daarnaast niet aan veroudering onderhevig. Alleen bij boten die veelal buiten liggen treedt verandering van kleur op; ze worden flets. Repareren van scheuren en gaten kan gebeuren bij de vakman, die de scheuren met een soortlasapparaat voor plastic kan opvullen. Ook verkopen gespecialiseerde kanobedrijven tegenwoordig dit soort apparaten voor de handige doe-het-zelver.

Polyester wordt daartoe in vloeibare vorm verwerkt in een mal, die in feite een kano in contravorm is. Als wapening wordt veelal glasvezel gebruikt, maar bij licht te bouwen wedstrijdboten ook wel koolstofvezel of carbon. Een beschadigde polyester kano of kajak kan door bijna iedereen deugdelijk worden gerepareerd met overal in de handel zijnde polyester reparatiesetjes. De vakbekwaamheid bepaaldt natuurlijk wel of de reparatie er netjes uit ziet of niet.

Toerkanovaarders hebben doorgaans weinig met slijtage en schade te maken. Hun ''onderhoud'' betreft bijna uitsluitend het schoonhouden en eventueel oppoetsen van de boot met (auto)was. Vaar je daarentegen in de branding, op zee of op wildwater dan kom je regelmatig stenen tegen die grote of kleine krassen veroorzaken. De zeevaarder schuift daarnaast ook regelmatig op het strand, wat als schuurpapier op de onderkant van de kajak werkt. Om die reden brengen veel zeekajakkers een extra kiellijn aan onder de kajak, als slijtagestrip dus.

Bij Kanowaard zijn leden aanwezig met kennis van reparaties en onderhoud van kano's. Zij dragen hun kennis en vaardigheden op dit gebied ook aan andere leden over.